O kanji słów kilka...


Dzisiejsza podróż pociągiem zaowocowała kolejną lekcją języka japońskiego. Na początku miałam inną koncepcję, ale nie miałam przy sobie odpowiednich materiałów, dlatego postanowiłam podzielić się z Wami moją największą pasją!

Kanji - ideograficzne znaki pochodzenia chińskiego, zaadaptowane przez Japończyków. Znaki chińskie zapożyczyli również Wietnamczycy i Koreańczycy. Jednak obecnie, w Wietnamie używa się alfabetu łacińskiego, natomiast w Korei bardziej popularne jest pismo sylabiczne hangul. Mój licencjat poświęciłam reformom pisma w Japonii oraz próbom eliminacji znaków z użycia, jak się okazuje bezskutecznym. Dla wielu to zła informacja, a dla mnie wręcz przeciwnie. Uwielbiam znaki i nie będę tego ukrywać;P Przechodząc do meritum dzisiejszego wpisu, pokażę Wam, jak owe znaczki wyglądają i jak to się czyta.

Trochę teorii: Większość znaków kanji posiada czytanie onyomi - sino-japońskie oraz kunyomi - japońskie. Nie każdy znak ma czytanie japońskie. Znaki, które je posiadają, to najczęściej przymiotniki i czasowniki. Kolejną ważną kwestią jest kolejność stawiania kresek. Jest ona wbrew pozorom bardzo ważna! Zwykle pisząc znaki przyjmujemy zasadę od prawej do lewej z góry do dołu. 





Kolejność: Znak - czytanie on - czytanie kun - znaczenie - przykłady


子  シ・こ (shi/ko)
子 こ (ko) - dziecko
子供 こども  (kodomo) - dziecko
男子 だんし (danshi) - chłopiec
日 ジツ、ニチ (jitsu/nichi)・ か、ひ (ka/hi)
日 ひ・にち (hi/nichi) - dzień
日曜日 にちようび (nichiyōbi) - niedziela
日本 にほん (nihon) - Japonia
古 コ (ko)・ふる-い、ふる-す (furui/furusu)
古い ふるい (furui) - stary
古本屋 ふるほんや (furuhonya) - antykwariat
古歌 こか (koka) - stara piosenka
愛 アイ(ai)
愛 あい (ai) - miłość
恋愛 れんあい (renai) - miłość
鼻 ビ(bi)・はな(hana)
鼻 はな (hana) - nos
耳鼻科 じびか (jibika) - laryngologia
紫 シ・むらさき
紫 むらさき (murasaki) - fiolet
紫外 しがい (shigai) - UV

飲 イン、オン(in/on)・の-む、のーみ(nomu/nomi)


飲む のむ (nomu) - pić
飲み物 のみもの (nomimono) - napoje
飲酒 いんしゅ (inshu) - alkohol

Kanji w liczbach:
  • Istnieje około 50 tysięcy znaków kanji:)
  • W Chinach używa się ok. 6 tysięcy.
  • Znaki chińskie przybyły do Japonii ok. VI wieku i na początku używano ok. 6 tysięcy ideogramów.
  • W latach 50 XX wieku Chiny przeprowadziły reformę uproszczającą znaki, dlatego wbrew pozorom pismo chińskie i japońskie bardzo się różni.
  • Po wojnie w Japonii było kilka reform pisma, od 1948 r. obowiązywała lista tōyō (1850 znaków).
  • Później liczbę zwiększono do 1945 znaków(jōyō kanji) i tak do 2010 roku, kiedy to liczba wzrosła do 2136 znaków. W związku z tym uczniowie w Japonii mają bardziej rozszerzoną naukę alfabetu niż my;P
  • Jeśli w  gazecie pojawiają się znaki spoza listy, używa się furigany - czytanie umieszczone nad znakiem zapisane hiraganą.
  • W Japonii powstało ok 200 znaków, tzw. kokuji (znaki krajowe) - niektóre zapożyczyli  Chińczycy.
Dlaczego poszerzono liczbę znaków na liście?


W dobie komputerów Japończycy mają problem z odręcznym zapisem znaków. Zaawansowana technologia bardzo ułatwia im życie! Słowniki i proste w obsłudze pisanie na komputerze, nie wymaga od Japończyków znajomości pisania znaku, wystarczy spacja i voila! Można powiedzieć, że to właśnie technologia wrobiła ich w naukę prawie 200 nowych znaków;P Reformatorzy stwierdzili bowiem, że w rzeczywistości Japończycy używają coraz więcej znaków i należy dodać nowe do listy. O ile z pisaniem na komputerze nie ma problemów, z czytaniem gazety może być dużo trudniej...

O znakach mogłabym opowiadać godzinami, więc jeśli macie jakieś pytania to śmiało, na wszystkie odpowiem (no prawie wszystkie).
Świat pięknych znaków...


Komentarze